ارزیابی وضع تفکر موجود در کارکنان دانشگاه پیام نور استان تهران (مراکز چهارگانه شمال، جنوب، شرق و غرب) براساس مدل جامع تفکر استراتژیک

امروزه سازمان‌ها به دلیل اینکه دیگر با محیط باثبات و یکنواخت گذشته مواجه نیستند با چالش‌های فراوانی در فرآیند تصمیم‌گیری خود مواجه هستند. در چنین شرایطی برخورداری از درک و فهم مناسب به منظور اتخاذ تصمیماتی معقول و صحیح تنها از طریق اتخاذ فرآیند تفکر استراتژیک ممکن است. در این میان مدل جامع تفکر استراتژیک مدلی است که با فرهنگ و شرایط کشور ما منطبق بوده و این تحقیق براساس آن شکل گرفته است. لذا این تحقیق به دنبال ارزیابی وضع تفکر موجود در کارکنان دانشگاه پیام نور استان تهران (مراکز چهارگانه شمال، جنوب، شرق و غرب) براساس مدل جامع تفکر استراتژیک صورت پذیرفت و بدین منظور 14 فرضیه تعریف گردید.
نتایج فرضیه‌ها حاکی از آن بود که در مرکز شمال میزان قدرت تحلیل، تمرکز بر هدف و تجربه‌پذیری بالاتر از حد متوسط و در بقیه مؤلفه‌های مدل جامع تفکر استراتژیک پائین‌تر از حد متوسط بود. در مرکز جنوب، کلیه فرضیه‌ها رد شدند. به عبارت دیگر عملکرد این مرکز در تمام مؤلفه‌های مدل جامع تفکر استراتژیک پائین‌تر از حد متوسط بود. در مرکز شرق میزان تمرکز بر هدف بالاتر از حد متوسط و در بقیه مؤلفه‌های مدل جامع تفکر استراتژیک پائین‌تر از حد متوسط بود. در مرکز غرب همه مؤلفه‌های مدل جامع تفکر استراتژیک به غیر از میزان علم به زمان بالاتر از حد متوسط بود. در نهایت در دانشگاه پیام نور استان تهران (مراکز چهارگانه شهر تهران) میزان تفکر سیستمی و تمرکز بر هدف بالاتر از حد متوسط و در بقیه مؤلفه‌های مدل جامع تفکر استراتژیک پائین‌تر از حد متوسط بود. همچنین در تمام مؤلفه‌ها و در هر چهار مرکز بین سطح اهمیت مؤلفه‌ها و سطح عملکرد مراکز شکاف وجود داشت.