مطالعه و شناسایی دانش‌ها و مهارت‌های حرفه‌ای اعضای هیأت علمی در نظام آموزش ترکیبی

اهمیت و سیطره وسیع اطلاعات باعث شده تا رویکردهای محلی در همه عرصه‌ها به رویکردهای جهانی تبدیل شود و نظام آموزش نیز در همین راستا با تغییر و تحولات گسترده‌ای مواجه شده است. یکی از این نظام‌های آموزشی، نظام آموزش ترکیبی است که تلفیق نظام آموزش سنتی و نظام آموزش الکترونیکی است. این نظام آموزشی با بهره‌گیری از فن‌آوری‌های پیشرفته بدنبال بهبود در کیفیت یادگیری و رفع محدودیت‌های موجود در نظام‌های پیشین بود. بنابراین می‌توان گفت که یادگیري ترکیبی به معناي ادغام محیط‌هاي یادگیري مختلف در یکدیگر است. از این‌رو در نظام آموزش ترکیبی، توجه به دانش‌ها و مهارت‌های مدرسین به عنوان عنصر حیاتی در کنار عناصر الکترونیکی مورد توجه می‌باشد. لذا این تحقیق به منظور مطالعه و شناسایی دانش‌ها و مهارت‌های حرفه‌ای اعضای هیأت علمی در نظام آموزش ترکیبی شکل گرفته است. بدین جهت از روش گراندد تئوری استفاده شده است که در گروه تحقیقات کیفی قرار دارد. جامعه آماری، اعضای هیأت علمی دارای سابقه فعالیت در نظام آموزشی سنتی و الکترونیکی دانشگاه پیام نور در نظر گرفته شد. با توجه به ماهیت تحقیق نیز از روش نمونه‌گیری متوالی بهره گرفته شده است که با رسیدن به نقطه اشباع، متوقف گردیده است.
یافته‌های تحقیق نشان داد که اعضای هیات علمی به منظور فعالیت در نظام آموزش ترکیبی باید 7 طبقه مهارت اصلی شامل مهارت‌های مدیریت کلاس (شامل 6 خرده طبقه مهارتی)، مهارت‌های ارتباطی (شامل 5 خرده طبقه مهارتی)، مهارت‌های تخصصی (شامل 4 خرده طبقه مهارتی)، مهارت‌های فناوری (شامل 2 خرده طبقه مهارتی)، مهارت‌های ظاهری (شامل 2 خرده طبقه مهارتی)، مهارت‌های ارزیابی (شامل 3 خرده طبقه مهارتی) و مهارت‌های برنامه‌ریزی (شامل 3 خرده طبقه مهارتی) را دارا باشند.